İtler bile anlaşıyor !

  Sabah Ulucami den Kıbrıs meydanına doğru yürüyorum.. çocuklar okula gidiyor, bir köpek havlaması.. çocuklar korktu , bizde olaya müdahale edelim diye orta refüj de ki köpeklere baktım.. Köpekler kavga etmiyor, gevezelik yapıyorlar..
    Bir birinin üzerine atlıyor, bir birini ısırmıyor, anca boğuşarak güreş yapıyorlar , havlıyorlar..  durdum uzun uzun izledim..!
    Biz bu it dediğimiz veya köpek dediğimiz bu can dostlar kadar bir birimizle anlaşamıyoruz..
    Ben İsmail sevmiyorum, İsmail , Ali’yi sevmiyor, sebebi nedir ? ya takım tutma , yada siyasi parti görüşü..
    Sen Fenerbahçeli ol , bende Galatasaraylı, yada Kahramanmaraşsporlu ne fark eder ? , Sen A partisinden ol , bende B Partisinden olayım ne fark eder..?
    Bir birimizi şu itler kadar sevelim be dostlar..
    İtler kadar mutlu olalım , birlikte gülüp oynayalım.. 
    Siyaseti, Sporu , evimize, camiye, okula, arkadaş ortamına sokmayalım..
    Bir birimizi sevelim, sayalım.. seversek ne olur ?
    Korona Virüs : huylarımızı değiştirdi.. Bir birimizi ziyaret bitti, selam veremiyoruz.. kimse kimsenin yanına varmıyor !..
    Birlikte sofrada yemek yiyemiyoruz..
    Aceba onda virüs var mı ? , kafamızda bu soru onun için uzak duruyoruz..
    Oysa : Sevgili Peygamberimiz (SAV) efendimiz, hadisi şerif de : “  Müminin artığı mümine şifadır,” buyuruyor..
    İngiliz tıp ilim adamları ise : “ İnsanlar sürü bağışıklığı kazanmalı , yani ayna kaptan yemek yemeli, yakın temas da olmalı, aynı ortamda bulunmalı, aynı bardaktan su içmeli ki , sürü bağışıklığı olsun;” diyor..
    Biz ise bir birimizin elinin değdiği ekmeği yemiyoruz..
    Birimizin kullandığı çatal kaşıkla : yemek yemiyoruz..
    Aynı masaya oturmaktan çekiniyoruz..
    Böyle bir ortamda : itler kadar bile bir birimizi sevmiyoruz..
    Gelin dostlar bir birimizi sevelim: 
    Kibir Allah’ın sevmediği bir hadisedir..
    Sevgili Peygamberimiz (SAV) Efendimiz hadisi şerif de : “ Size Cehennemliklerin kimler olduğunu haber vereyim mi? Bütün katı kalbli, kaba, cimri ve kurularak yürüyen kibirli kimselerdir.” (Buhârî, Edeb, 61; Eymân, 9; Tefsîr, 68/1; Müslim, Cennet, 47. Ayrıca bkz. Tirmizî, Cehennem, 13; İbn-i Mâce, Zühd, 4)
    Mesele burada : ya cenneti seçeceksiniz, ya cehennemi seçeceksiniz !
    Bencillik, kurur , kibir yok, bir birimizi sevmek var demeye davet ediyorum sizleri sevgili okurlarım..
    Aç gözlü ve kibirli insana bir örnek:
    Pazar günü : Bir dostumuzun daveti üzerine Gaziantep yolu MADO ‘ya kahvaltıya gittik.. gördüğüm manzara beni mutlu etmedi.. neden mi ? hani derler ya : “ sonradan görme dinden dönme” diye işte öyle biri.. 
     Bir masaya oturmuş önüne koyduğu , kahvaltı ürünü 10 kişi çok rahat yer ve kahvaltı yapar, açık büfeye kahvaltıya geldin ise dükkanı da satın almadın ya !, kurur ve kibirin en belirgin örneği..
     İsraf haram , neyse sonra etrafıma baktım: insanlar kahvaltıya gelmiş , herkesin elinde bir telefon , telefon ile oynuyor.. yemek yeme veya sohbet etmek yok..
     Muhabbet yok, sadece bir şeyler yiyorlar, oda yiyor sayılırsa, aldıklarının yarıdan fazlası çöpe gidiyor, Allah ıslah etsin ne diyelim..
     Sevgili okurlarım.: çok yazacak konu var ama öncelik biz bir birimizi sevelim.. eski günlere dönelim.. Gidenler geri gelmiyor! Kıymet bilelim..
     İyi günler..