Yedi mi, yetmiş mi demeli? Orasını bilemiyorum ama Kahramanmaraş’ın güzel insanları, düşünce insanları hep bir şekilde bu şehri terk etti.
Topluma yön veren, olaylara sadece görünen yüzüyle değil, derinliğiyle bakan, sorgulayan, analiz eden, fikir üreten insana “düşünce adamı”, “mütefekkir” ya da daha çağdaş bir ifadeyle “entelektüel” denir.
Bir dönem filmlere konu olan “Yedi Güzel Adam”; yazar, fikir insanı ve aynı zamanda gazeteci kimlikleriyle, yıllar önce bugün benim verdiğim mücadeleyi veriyorlardı. Onlar, düşüncenin, kalemin ve inancın öncüleriydi.
Ben sık sık yazarım:
Belediyeler, büyük şirketler, kurumlar…
Kendinize bir basın danışmanı tutun, düzeninizi ona göre kurun!
Ama nerde…
Karakucak güreşleri sular altında kalınca, artık bu güreşlerin adı “sulu güreş” olacak gibi görünüyor!
Gazetecilikte yıllarını veren bir insan, sadece haberi değil, zamanı da okur.
Gerçek bir mütefekkir, bugünü, yarını, on yıl öncesini ve sonrasını birlikte düşünür.
“Tefekkür eden, derin düşünen kişi” gittiği yere fayda sağlar.
Eline fotoğraf makinesi alan herkes basın danışmanı olamaz!
Bu iş, en az 50 yılını mesleğe vermiş insanların işidir.
Bugün yapılması planlanan güreşleri bana sorsalardı, iki ay önce yaptırırdım…
Necip Fazıl Kısakürek, “Mehmet Âkif sadece bir şair değil, büyük bir mütefekkirdi,” der.
Bu sözü yüzlerce örnekle çoğaltabilirim.
Çünkü gazeteci, yazar, düşünür — Türkçesiyle söylersek “fikir adamı” — toplumun vicdanıdır.
“Entelektüel” kavramı Batı dillerinden geçmiş olabilir ama özü bizdedir.
Gerçek entelektüeller, bilgiyi toplumsal sorumlulukla birleştirir, tarihe not düşer.
Aydın, halkın derdini anlayan, toplumsal gelişmeyi hedefleyen kişidir.
Aydın olmak sadece bilmek değil; bildiğini toplum için kullanmaktır.
Kahramanmaraş’ın da böyle fikir insanları vardı…
Kimi kalemiyle, kimi sözüyle, kimi davranışıyla bu topluma yön verdi.
Onlar sadece yaşadıkları çağın tanıkları değil; o çağa ruh katan insanlardı.
“Fikir adamı” ya da “düşünür” olmak, sadece bilgi değil, aynı zamanda vicdan işidir.
Ve bir gün geldi…
Kahramanmaraş’ta fikir mücadelesi veren o Yedi Güzel Adam, çıkardıkları son gazetenin manşetine şu cümleyi yazdılar:
“Artık bu şehirden gitme zamanı geldi.”
Ve gittiler…
Çünkü kıymet bilinmezse, fikir insanı da gider.
Hayırlı günler diliyorum.
