Dalgalar hiç durmadan vurur kıyıya.
Rüzgar şiddetle eser en sarp kayaya.
Hasetçiler atar Yusuf’u, kör kuyuya.
Habil ile Kabil’in savaşı sürer kıyasıya.
Kartallar yalnız, çakallar sürü sürü.
Hayat hem trajedi, hem de güldürü.
Sen Hak bildiğin yolda dimdik yürü.
Hoşgör herkesi, Yaradan’dan ötürü.
Sakın ayrım yapma, bakma rengine.
Kalmaz Dünya, ne fakire, ne zengine.
Yükseklere değil, sen hep bak engine.
Davul bile vuruyor bak, dengi dengine.
Her sabah verilir sana yeni bir fırsat.
Hep iyilik üzere kalk, iyilik üzere yat.
Yüzeysel değil, hayatı en hassas tart.
Şeytanın vesveselerini al bir kenara at.
Bak, akıl ve fikir, hepsi var insanda.
İyi ile kötü hepsi de aynı meydanda.
Meselelerin çözümü içindeki imanda.
Yüce Rabbim yol gösteriyor, Kuran’da.
Heyhat, gün döner, ay döner, yıl döner.
Ömür çabucak geçer, gözlerin ışığı söner.
Herkes çaresiz, bir gün o tahta ata biner.
Vakit varken, iyiliği ve doğruluğu öner.
İslam bu hayatta, tek kurtuluş yoludur.
Bu yolda yürüyenler, ebeden mutludur.
Söz dinleyenler, Allah’ın en has kuludur.
Uymayanların içi, huzursuzluk doludur.
İşte bu, Yedi Kıta’da bir kurtuluş reçetesi.
Hemen kendine gel, belki gelmez ertesi.
Cehenneme götürür seni, nefsinin ateşi.
Sakın uyma nefsine, dinle gel bu Kardeşi.
Ahmet SANDAL
