Eleştiri; hataların düzeltilmesi, eksikliklerin tamamlanması, aksaklıkların giderilmesi için bir fırsattır, bir şanstır. Hiç eleştirilmeyen kişi; her yaptığının doğru, her uygulamasının isabetli olduğunu zanneder.
Bir yetkiliye, kurumuyla ilgili şikâyet gittiği zaman bunda memnunluk duyması gerekir. Çünkü, kendileri tarafından fark edilemeyen ya da tespit edilemeyen eksiklikler/aksaklıkları, iletilen bu şikâyetler ya da eleştiriler sayesinde, giderme imkânına sahip olacaklardır.
Kahramanmaraş’taki yönetim anlayışına baktığımızda, ister atanmış, ister seçilmiş olsun, yöneticiler, her ne hikmetse, “Biz yönetelim ama kimse bizi eleştirmesin. En iyisini biz biliriz.” havasındalar. Eleştirildiklerinde, adeta kıyameti koparırlar. Yönetmeye çok istekli ve meraklılar ama işin doğası gereği, yapılan eleştirilere zerre kadar tahammül gösteremezler.
Arkadaş; yönetiyorsan, gelecek eleştirilere göğüs germen gerektiğini bilmiyor musun? Sen hiç yanlış yapmaz mısın? Akıl, akıldan üstün değil midir?
Sen her konuda münezzeh misin?
Kaldı ki artık, yönetimden ziyade yönetişim çağındayız. Yani yönettiğin kesimin de görüşlerini/düşüncelerini yönetime ortak etmekle ideal bir yönetim sergileyebilirsiniz.
Halka rağmen, halkı yönetmek diye bir şey yok artık.
Öyle ki, Osmanlı’da padişahlar bile eleştirilebilirdi.
Devlet adamları ve âlimler, padişahın uygulamalarındaki hataları, rüşvet veya adam kayırmayı anlatan raporlar sunardı.
Şairler, toplumsal aksaklıkları ve yönetimin hatalarını şiir diliyle, mecazlar kullanarak eleştirirdi.
Sadrazam veya şeyhülislam, devlet işlerinde padişahı uyarabilir ve hukuka uygunluk konusunda tavsiyelerde bulunabilirdi.
Geçenlerde, bir kurumun il müdürünü, yaptığı uygulamalarla ilgili olarak, eleştirdim diye, müdür, hemen başka bir gazeteciye bunun nedenini soruyor. Eleştirildi ya… Tahammül sıfır.
Tabii ki, gazeteci meslektaşlarımızın da, bu tür yöneticilerin keyfî tutumlarına çanak tutmamaları gerekir.
Belediye başkanları; –ki seçilmiş yöneticilerdir- “Bu kadar süredir görevdedir, ne yaptı ki?” ile başlayan bir eleştiriyi duyduklarında, adeta, köpürüyorlar.
Sayın yöneticiler; köpüreceğinize, olumlu eleştiri yapanlara teşekkür ediniz.
Olumlu ve yapıcı eleştiriler, yolunuzu daha iyi görebilmeniz açısından birer ışıktır.
Lütfen buna alışınız.
Ramazan AYDIN – Kahramanmaraş (15.3.2026) [email protected]
