Bir gazeteci bir yazı yazmış; bu yazıdan rahatsız olan bir milletvekili ise basına açıklama göndermiş. Ancak bu açıklamayı tüm basına değil, yazıyı yazana göndermeniz gerekir. Kimin ne yazdığı bizi ilgilendirmez.
Yazılanlar doğru ya da yanlış olabilir, bu bizim meselemiz değil. Bu konu, yazan ve söyleyen arasında bir meseledir. Ancak şunu bilmelisiniz ki bu tür açıklamaları, mesleğini bilen gazeteciler yazmaz! Ama gelin görün ki milletvekilleri basınla diyalog kuramıyor. Basın ile aralarında ciddi bir kopukluk var.
Kahramanmaraş’a bir bakan geldiğinde milletvekillerimizi görüyoruz, ama bakan gittikten sonra bir daha göremiyoruz. İyi hoş, ama bakanın toplantıları da basına kapalı. Kapalı kapılar ardında neler konuşulduğunu kısa sürede öğreniyoruz, ama bilin ki bu durumda kaybeden Kahramanmaraş oluyor.
Açılışlarda, temel atma törenlerinde ve diğer etkinliklerde gördüğümüz milletvekillerimizi farklı zamanlarda da görmek isteriz. Oturup bir çay içip sohbet etmek isteriz. Halkın sesini onlara yansıtmak isteriz. Ama basına selam vereni bul getir!
Buradan 8 milletvekili için sesleniyorum: Şehre geldiğinizde çok değil, 5 ila 8 gazeteciyle bir araya gelin, bir çay için. Onları dinleyin, yaptıklarınızı anlatın ki birbirimizi daha iyi anlayalım, tanıyalım, anlaşalım, birlik olalım.
Şehirdeki gazeteci arkadaşlarımızdan aklına ve fikrine güvendiğiniz birini basın danışmanınız olarak belirleyin. O kişi şehrin sıkıntılarını sürekli size bildirsin. Doğru bilgi aldığınızda bu tür yanlışlıkları önlersiniz.
Basın danışmanınız olan gazeteci, sizi diğer basın mensuplarıyla bir araya getirsin. Ankara’da da gazetecilerle buluşun. Meclis çalışmalarınızı anlatın. "Biz buradayız!" deyin. Bundan hiçbir şey kaybetmezsiniz!
Eğer basını selam vermez, yok sayarsanız, bu tür sıkıntıları herkes yaşar ve sonuç olarak bu şehir kaybeder. Gelin Kahramanmaraşlılar olarak birbirimizi sevelim, birlik olalım, dost olalım.
Hayırlı günler dilerim.
