Yapılan tüm uyarılara, caydırıcı tüm cezai müeyyidelere rağmen şiddetin hala sağlık çalışanlarıyla anılıyor olması, her açıdan ciddi sorunlara yol açmaktadır.
Bu sorunlarında başında, şiddet kurbanı sağlık çalışanları gelmektedir ki zaman zaman canlarından dahi olmaktadırlar.
Maruz kaldıkları şiddet nedeniyle yaralananlar, psikolojik tedavi görenler, travma geçirenleri de unutmamak gerekir.
Elbette tüm bu sorunların yanında sağlık hizmetlerinde de ciddi aksamalar yaşanmakta ve olan en nihayetinde yine insana yani hastalara olmaktadır.
Sağlık çalışanlarını ve sağlık sistemini tehdit eden bu sorun karşısında herkesin ve her kurumun elbirliği ile mücadele etmesi gerekmektedir.
Kaldı ki sağlık çalışanlarının en ön safta savaştığı salgın günlerinden geçtiğimizi hiç kimse unutmamalıdır.
İşin tuhafı tam da bu süreçte, sağlık çalışanlarına şiddet uygulayanların önemli bir bölümünün, koronavirüs şüphelisi hastalar ve yakınları olmasıdır.
Sağlık çalışanları bu durumu hak etmiyor; verilen emeğin, gösterilen fedakârlığın, yürütülen üstün çabanın karşılığı şiddet olmamalıdır.
Bu nedenle, adli süreçlerde şiddet uygulayanlara ödüllendirir gibi sözde cezalar verilmemelidir.
Şurası açık ki sağlıkta şiddeti; hafife alarak, üstünü örterek, görmezden gelerek, üretilen bahanelere meşruiyet sağlayarak önlemek mümkün değildir.
Madem sorun, bir milyonu aşkın sağlık çalışanını ve sağlık sistemini hedef alıyor, o halde verilecek mücadele de bu büyüklükte ve bu hassasiyetle yürütülmelidir.
Ağustos ayında, şiddet uyguladığı öne sürülen 39 saldırgandan 21’i, ifadeleri alındıktan sonra serbest bırakılmıştır ki bu durum, mücadelenin yeterince hassasiyetle yürütülmediğini net bir şekilde ortaya koymaktadır.
Sağlık-Sen olarak “Sağlıkta Şiddet Raporu”nu her ay bu mücadelenin zorunluluğunu ve aciliyetini ortaya koymak amacıyla paylaşıyoruz.
Kamuoyuna yansıyan olayları temel alarak hazırlamış olduğumuz “Ağustos Ayı Sağlıkta Şiddet Raporu”, meseleyi tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermektedir.
Ağustos ayı boyunca, sağlık birimlerinde 22 şiddet olayının yaşandığını görüyoruz. Yaşanan olaylarda 39 saldırgan yer alırken, 41 sağlık çalışanı şiddet mağduru oldu.
22 olayın 10’u fiili, 6’sı hem sözlü hem fiili, 4’ü sözlü, 2’si ise taciz şeklinde gerçekleşti.
Olaylarda hasta yakınlarının ön planda olduğu görülmektedir. 39 saldırgandan 24’ü hasta yakını iken, 12’si hasta, 3’ünü de yöneticiler oluşturuyor.
Saldırganlara karşı uygulanan adli işlemlere baktığımızda ise 21 saldırganın ifadeleri alındıktan sonra serbest bırakıldıklarını görüyoruz. Buna karşın 15 saldırgan ise tutuklanmıştır. Mobing uyguladığı öne sürülen 3 şahıs hakkında da hiçbir işlem yapılmamıştır.
Vakaların görüldüğü yerlere baktığımızda şiddetin mekân ayırt etmediğini görüyoruz. 11 vaka hastanede, 5 vaka sahada, 4 vaka aile sağlığı merkezlerinde, 2 olay ise eczanede vuku bulmuştur.
Olaylarda adres ayırt etmeyen şiddetin kimlik ayrımı yapmadığını da görüyoruz; 13 güvenlik görevlisi, 11 doktor, 5 hemşire, 3 112 çalışanı, 4 eczacı, 5 de farklı branşlarda görev yapan sağlık çalışanı şiddetin kurbanı olmuştur.
(*) Rapor, kamuoyuna yansıyan verilerden derlenmiştir.
Bu sorunlarında başında, şiddet kurbanı sağlık çalışanları gelmektedir ki zaman zaman canlarından dahi olmaktadırlar.
Maruz kaldıkları şiddet nedeniyle yaralananlar, psikolojik tedavi görenler, travma geçirenleri de unutmamak gerekir.
Elbette tüm bu sorunların yanında sağlık hizmetlerinde de ciddi aksamalar yaşanmakta ve olan en nihayetinde yine insana yani hastalara olmaktadır.
Sağlık çalışanlarını ve sağlık sistemini tehdit eden bu sorun karşısında herkesin ve her kurumun elbirliği ile mücadele etmesi gerekmektedir.
Kaldı ki sağlık çalışanlarının en ön safta savaştığı salgın günlerinden geçtiğimizi hiç kimse unutmamalıdır.
İşin tuhafı tam da bu süreçte, sağlık çalışanlarına şiddet uygulayanların önemli bir bölümünün, koronavirüs şüphelisi hastalar ve yakınları olmasıdır.
Sağlık çalışanları bu durumu hak etmiyor; verilen emeğin, gösterilen fedakârlığın, yürütülen üstün çabanın karşılığı şiddet olmamalıdır.
Bu nedenle, adli süreçlerde şiddet uygulayanlara ödüllendirir gibi sözde cezalar verilmemelidir.
Şurası açık ki sağlıkta şiddeti; hafife alarak, üstünü örterek, görmezden gelerek, üretilen bahanelere meşruiyet sağlayarak önlemek mümkün değildir.
Madem sorun, bir milyonu aşkın sağlık çalışanını ve sağlık sistemini hedef alıyor, o halde verilecek mücadele de bu büyüklükte ve bu hassasiyetle yürütülmelidir.
Ağustos ayında, şiddet uyguladığı öne sürülen 39 saldırgandan 21’i, ifadeleri alındıktan sonra serbest bırakılmıştır ki bu durum, mücadelenin yeterince hassasiyetle yürütülmediğini net bir şekilde ortaya koymaktadır.
Sağlık-Sen olarak “Sağlıkta Şiddet Raporu”nu her ay bu mücadelenin zorunluluğunu ve aciliyetini ortaya koymak amacıyla paylaşıyoruz.
Kamuoyuna yansıyan olayları temel alarak hazırlamış olduğumuz “Ağustos Ayı Sağlıkta Şiddet Raporu”, meseleyi tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermektedir.
Ağustos ayı boyunca, sağlık birimlerinde 22 şiddet olayının yaşandığını görüyoruz. Yaşanan olaylarda 39 saldırgan yer alırken, 41 sağlık çalışanı şiddet mağduru oldu.
22 olayın 10’u fiili, 6’sı hem sözlü hem fiili, 4’ü sözlü, 2’si ise taciz şeklinde gerçekleşti.
Olaylarda hasta yakınlarının ön planda olduğu görülmektedir. 39 saldırgandan 24’ü hasta yakını iken, 12’si hasta, 3’ünü de yöneticiler oluşturuyor.
Saldırganlara karşı uygulanan adli işlemlere baktığımızda ise 21 saldırganın ifadeleri alındıktan sonra serbest bırakıldıklarını görüyoruz. Buna karşın 15 saldırgan ise tutuklanmıştır. Mobing uyguladığı öne sürülen 3 şahıs hakkında da hiçbir işlem yapılmamıştır.
Vakaların görüldüğü yerlere baktığımızda şiddetin mekân ayırt etmediğini görüyoruz. 11 vaka hastanede, 5 vaka sahada, 4 vaka aile sağlığı merkezlerinde, 2 olay ise eczanede vuku bulmuştur.
Olaylarda adres ayırt etmeyen şiddetin kimlik ayrımı yapmadığını da görüyoruz; 13 güvenlik görevlisi, 11 doktor, 5 hemşire, 3 112 çalışanı, 4 eczacı, 5 de farklı branşlarda görev yapan sağlık çalışanı şiddetin kurbanı olmuştur.
(*) Rapor, kamuoyuna yansıyan verilerden derlenmiştir.
